به ظاهر موهایش را می بندد .
اما در واقع موهای مجعدش را در یک نقطه جمع می کند. زن به موهایش زمان داده است انگار کورنومتر در دستانش است ثانیه ثانیه یادآور صد سال زمان بر او گذشته است . بلند شدن موهایش انگار نشانی ازعبور از روزهایی که تمام جسم و روح و تنش زخمی ....
نشانی از ظلم
...نشانی از طلوع
...نشانی از بی ثباتی و فانی بودن
.نشانی از زن و در نهایت این موها موهای جادویی مثل سبزه ای روییده بر سرش او را شاد می کند دوسانت موی تازه روییده. اش صبر و بردباری و تحمل درد و تنهاییست نمی تواند با واژه ها ثبت کند آنچه بر او رفته است.
+ نوشته شده در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت توسط اثیره
|